از کوره تا اتاق مدیریت — و جایگاه دو محصول ما

پالایشگاه نفت خام را به برش‌هایی با محدوده‌ی جوش متفاوت جدا می‌کند، برش‌های سنگین را به برش‌های سبک‌تر و باارزش‌تر تبدیل می‌کند، گوگرد را حذف می‌کند و نتیجه را به LPG، بنزین، سوخت جت، گازوئیل و نفت کوره اختلاط می‌دهد.

مجتمع الفین، اتان، LPG یا نفتا را با بخار در دمای بالا کراک می‌کند، گاز کراک‌شده را به اتیلن و پروپیلن خالص تفکیک می‌کند و آن‌ها را به گرانول پلی‌اتیلن و پلی‌پروپیلن پلیمریزه می‌کند.

زنجیره‌ی آهن و فولاد سنگ آهن و قراضه را از مسیر چند کارخانه‌ی جدا از هم — کنسانتره، گندله‌سازی، احیای مستقیم، فولادسازی، ریخته‌گری و نورد — که هر کدام اتوماسیون خودش را دارد، به فولاد نوردشده تبدیل می‌کند.

تولید مس سنگی را که مقدار مس آن بسیار کمتر از ۱ درصد است با آسیاکنی و فلوتاسیون به کنسانتره‌ای با حدود ۳۰ درصد مس تبدیل می‌کند و سپس آن را ذوب، تبدیل و با روش الکتریکی تا کاتد ۹۹٫۹۹ درصد پالایش می‌کند؛ سنگ‌های اکسیدی در عوض از مسیر لیچینگ، استخراج حلالی و الکترووینینگ می‌گذرند.

APC را از تصویر کل کارخانه تا یک واحد واقعی و درون محصول خودمان دنبال کنید و ببینید چرا کارخانه بدون آن هم ایمن می‌ماند.

یک عدد دمای راکتور را از ترانسمیتر، از میان DCS و هیستورین، از لایه‌های لبه، سایت، DMZ و ابر پلتفرم داده تا یک مدل هوش مصنوعی دنبال کنید.

چرا کارخانه‌ای که هیستورین دارد باز هم به پلتفرم داده نیاز دارد: آنچه این دو مشترک دارند و لایه‌هایی که فقط پلتفرم دارد.

کدام بخش‌های دو محصول ما در همه‌ی صنایع یکسان‌اند، کدام نیستند، و بسته‌های صنعتی چگونه این تفاوت را برای پالایش و برای آهن و فولاد اضافه می‌کنند.